Misschien herken je dat, het gevoel dat iets niet meer klopt. Niet groot genoeg om er wakker van te liggen, niet dringend genoeg om direct aan te pakken. Maar wel degelijk aanwezig. Zoals een klein steentje in je schoen:niet pijnlijk genoeg om stil te gaan staan, wel vervelend genoeg om ongemerkt energie te blijven kosten. Dus ga je door en doe je wat je altijd doet. Je werkt, je zorgt, je regelt. Je houdt alles onder controle, maar ergens op de achtergrond blijft dat gevoel aanwezig. Dat zachte stemmetje dat af en toe opduikt: ‘Dit klopt niet meer helemaal.’
Het blijft liggen
Maar omdat het geen crisis is, krijgt het geen aandacht. Omdat er geen brand te blussen valt, schuift het naar de achtergrond. Tot morgen, tot volgende maand, tot na de vakantie, totdat het rustiger wordt. Alleen wordt het zelden rustiger en dus blijft het liggen. Ik zie het vaak bij de vrouwen die ik begeleid.
Niet omdat je niet wilt
Je voelt al langer dat je voortdurend over je grenzen gaat. Je weet dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt. Je merkt dat je vooral bezig bent met functioneren, zorgen, aanpassen en volhouden.En toch verander je niets. Niet omdat je niet wilt, of omdat je het niet ziet, maar omdat je jezelf wijsmaakt dat het nog wel even kan. Dat het geen prioriteit heeft, dat er eerst andere dingen moeten gebeuren.
Het gekke is
Het gekke is: je went aan dingen die niet meer passen.
Je went aan vermoeidheid
Je went aan het altijd maar doorgaan
Je went aan het niet luisteren naar jezelf
Je went aan het gevoel dat je vooral bezig bent met overleven in plaats van leven
Je went zelfs aan het gevoel dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt.
Totdat je bijna vergeet hoe het voelt als iets wél klopt.
Het zijn niet de grote dingen
Wat me de afgelopen tijd opnieuw heeft geraakt, is dat het vaak niet de grote dingen zijn die energie kosten. Het zijn juist de dingen waarvan je diep vanbinnen weet dat ze aandacht vragen, maar waar je telkens aan voorbijgaat. Omdat je denkt: straks, als ik meer tijd heb, als ik meer ruimte heb, als het rustiger wordt, maar ondertussen blijft het op de achtergrond aanwezig. Zo’n stemmetje wat steeds weer opduikt
En weet je?
Ik kwam mezelf daar ook in tegen. Je raadt nooit hoe. Het ging niet over een relatie, niet over mijn werk, niet over een grote levensverandering. Het ging over mijn website. Ja, echt, mijn website.
Nou ja zeg
En nu denk jij misschien: nou ja zeg, hoe belangrijk kan een website nou zijn? Tot op hoogte heb je gelijk, mijn cliënten komen toch wel. Maar eigenlijk ging het helemaal niet over die website, het ging over wat die website vertegenwoordigde. Het ging over een versie van mezelf die me jarenlang met liefde heeft gedragen. Een versie waar ik ontzettend dankbaar voor ben, maar die niet meer helemaal meer overeenkomt met wie ik vandaag de dag ben.
Ik kromp ineen
Als mensen zeiden ‘ik kijk wel even op je website’, kromp ik inwendig ineen, omdat ik wist: wat ze daar gaan zien ben ik niet meer helemaal, daar sta ik niet meer voor. De woorden kloppen niet meer bij wat ik vandaag de dag doe en wat er in mijn praktijk gebeurt. Maar vervolgens schoof ik het toch weer aan de kant, want ik wist dat als ik er écht voor ging zitten, het niet alleen over de website zou gaan. Ik zou keuzes moeten maken.
Opnieuw voelen
Ik zou opnieuw moeten voelen wat er allemaal niet meer klopte, ik zou eerlijk moeten kijken naar wat ik inmiddels ontgroeid was. En nog veel moeilijker: naar wat er geboren wilde worden. Want dat is vaak het spannendste stuk. Niet loslaten wat niet meer klopt, maar ruimte maken voor wat nog geen duidelijke vorm heeft.
Dus stelde ik het uit, niet maanden lang, nee jarenlang 🙈 Zoals zoveel vrouwen zichzelf uitstellen. Niet omdat ze zichzelf niet belangrijk vinden, maar omdat ze gewend zijn geraakt aan het wachten op het perfecte moment. Alleen bestaat dat moment niet...
Tot je besluit
Tot je besluit dat moment zelf te creëren. En dat is wat ik de afgelopen periode heb gedaan. Ik heb ruimte gemaakt, echt ruimte, veel ruimte. Niet een verloren uurtje tussen twee afspraken door. Nee, ruimte om stil te worden, om te luisteren, te voelen, om mezelf opnieuw de vraag te stellen:
Wat klopt nu nog wel? En wat niet meer?
Terug naar de kern
Wat begon als het bouwen van een nieuwe website, werd uiteindelijk een veel diepere reis. Een reis terug naar de kern. naar wat ik werkelijk waardevol vindt om te delen. Naar waar mijn werk vandaag over gaat, naar wat vrouwen steeds opnieuw bij mij komen zoeken. En misschien nog wel belangrijker: naar wat ze eigenlijk in zichzelf zoeken.
Dit
Want als er één ding is dat ik de afgelopen jaren steeds duidelijker ben gaan zien, dan is het dit:
Je kunt alles op orde hebben
Je kunt sterk zijn
Je kunt succesvol zijn
Je kunt voor iedereen klaarstaan
En ondertussen jezelf toch steeds een beetje verder kwijtraken
Niet omdat je iets verkeerd doet, maar omdat je bent gaan leven vanuit wat nodig is, in plaats van vanuit wat klopt. En precies daar gaat mijn werk nu meer dan ooit over.
Niet over nóg een tool
Niet over nóg een inzicht
Niet over jezelf verbeteren
Maar over thuiskomen
Thuiskomen bij jezelf
Bij wie je bent onder alle lagen van aanpassen, zorgen, sterk zijn en doorgaan en nog veel meer. En dat ga je terugzien. In mijn nieuwe website, in de nieuwe wegwijzers die eraan komen, in de spiegel, in de prachtige cadeaus die ik voor je aan het maken ben. In nieuwe manieren om je te inspireren, te raken en dichter bij jezelf te brengen.
En nog iets
En er verandert nog iets, iets wat ik nog heel even voor mezelf houd, maar wat wel voelt als een hele natuurlijke volgende stap. Ook daarin heb ik geluisterd naar wat klopt en niet naar wat ik altijd heb gedaan.
Binnenkort!
Binnenkort ga ik alles met je delen. Jij bent één van de eersten die ervan hoort. Maar dit blog is eigenlijk niet bedoeld om je nieuwsgierig te maken naar wat er bij mij verandert.
Wel om jou de vraag te stellen:
Waar ben jij inmiddels aan gewend geraakt terwijl het eigenlijk niet meer past? Wat weet jij diep vanbinnen al langer? Waarvan denk jij al maanden... misschien zelfs jaren: ''Daar moet ik eigenlijk eens goed naar kijken’.
Het hoeft vandaag nog niet opgelost te worden, je hoeft nog geen grote beslissing te nemen, maar je mag wel stoppen met doen alsof het er niet is.
Verandering begint niet op het moment dat je weet wat de volgende stap is. Verandering begint op het moment dat je eindelijk erkent wat je eigenlijk al die tijd al voelde.
✨Wordt vervolgd...✨


0 Reacties