Je kunt je leven prima op orde hebben en toch voelen dat je moe bent. Niet moe omdat je te weinig slaapt, of omdat je agenda te vol zit, nee een ander soort moe, die zich maar moeilijk laat uitleggen. Alsof je voortdurend iets met je meedraagt. Iets van spanning, een alertheid die nooit helemaal uitgaat.
Je gaat door
Natuurlijk ga je gewoon door, dat doe je altijd. Je werkt, je zorgt, je regelt, je doet wat er gedaan moet worden. En ondertussen vertel je jezelf dat het best meevalt. Dat je niet moet zeuren, dat er mensen zijn die het veel zwaarder hebben en dat je dankbaar mag zijn.
En toch…
Maar ergens diep vanbinnen weet je dat daar niet het hele verhaal zit. Want hoe komt het dat je zelfs op rustige momenten niet echt tot rust komt? Waarom blijf je nadenken over gesprekken die allang voorbij zijn? Waarom voel je je verantwoordelijk voor dingen die eigenlijk niet van jou zijn? Waarom is ontspannen soms moeilijker dan doorgaan?
Waar het werkelijk over gaat
Zou het kunnen dat er iets is wat je al veel te lang met je meedraagt? Dat is nu net precies waar loslaten werkelijk over gaat. Loslaten gaat niet over opgeven, niet over vergeten en al helemaal niet over doen alsof iets je niet raakt. Loslaten gaat over stoppen met dragen wat je allang niet meer hoeft te dragen.
Misverstanden
Zaterdag, tijdens de open dag van de Zeeuwse Volks Universiteit, geef ik een korte workshop over loslaten. Terwijl ik me daarop voorbereid, weet ik weer dat er o zo veel misverstanden over loslaten bestaan. Als ik mensen vraag wat ze willen loslaten krijg ik vaak antwoorden als:
* Mijn onzekerheid
* Mijn gepieker
* Mijn schuldgevoel
* Het overdreven met iedereen rekening houden
* De angst om anderen teleur te stellen
Als ik vervolgens vraag waarom het loslaten niet lukt, blijft dat mensen het vaak in het DOEN zoeken, 'ik heb alles al geprobeerd, ik zou niet weten wat ik nu nog kan doen'.
Alsof je op een ochtend wakker wordt en besluit:
‘Vanaf vandaag trek ik me nergens meer iets van aan’
'Vanaf vandaag ga ik alleen nog maar voor mezelf kiezen’
‘Vanaf vandaag laat ik het verleden achter me’
Belangrijke functie
Tja, dat kan je je wel voornemen, maar je weet zelf ook wel dat het zo eenvoudig niet gaat. Waarom niet? Omdat de dingen die je graag wilt loslaten, ooit een belangrijke functie hebben gehad:
*Je onzekerheid probeerde je te beschermen
*Je gepieker probeerde controle te houden
*Je schuldgevoel probeerde de verbinding met anderen te bewaren
*Je perfectionisme probeerde afwijzing te voorkomen
*Je neiging om rekening te houden met anderen zorgde ervoor dat relaties veilig voelden.
Niets daarvan is zomaar ontstaan en daarom werkt ertegen vechten niet. Sterker nog: hoe harder je probeert iets weg te duwen, hoe steviger het blijft zitten.
Misschien herken je dat wel
Dat je jezelf al honderd keer hebt verteld dat je minder moet nadenken, dat je meer op jezelf moet vertrouwen, dat je je grenzen beter moet bewaken, dat je moet stoppen met pleasen. En toch gebeurt het steeds weer. Niet omdat je niet genoeg je best doet, maar omdat loslaten niet begint met wegduwen.
Het begint met begrijpen
Loslaten begint met begrijpen waarom je iets zo stevig vasthoudt. Pas wanneer je gaat doorzien wat een patroon je ooit heeft gebracht, ontstaat er ruimte. Ruimte om te ontdekken dat je het niet meer nodig hebt.
De grootste misvatting
En misschien is dat wel de grootste misvatting over loslaten: dat het gaat over iets kwijtraken. Terwijl het vaak juist gaat over terugvinden: Jezelf. De vrouw die ergens onderweg onder al dat aanpassen, zorgen, sterk zijn en doorgaan uit beeld is geraakt. Niet omdat ze verdwenen is, maar omdat er zoveel andere dingen aandacht vroegen.
Nieuwsgierigheid
Misschien voel jij ook dat er iets is wat je al een tijd met je meedraagt: een gedachte, een overtuiging, een oud verhaal, een verantwoordelijkheid die eigenlijk niet van jou is, een verwachting waaraan je probeert te voldoen. En misschien voel je ook dat het tijd wordt om daar eens met andere ogen naar te kijken. Niet vanuit harder werken aan jezelf, maar vanuit nieuwsgierigheid. Want soms zit de grootste verandering niet in wat je vasthoudt, maar in het moment waarop je beseft dat je het niet langer hoeft te dragen.
Even sparren? Klik hier, dan neem ik de eerst volgende werkdag contact met jou op.


0 Reacties